Home / muziek / Grote Prijs van Nederland

Halve regio finale

Grote Prijs van Nederland

10-9-2007 | muziek | 
|
Gelijktijdig met het Utrecht Uitfeest vindt in EKKO de halve regio finale van de Grote Prijs van Nederland, categorie Singer-Songwriter, plaats. Ik ben mijn best aan het doen bij te komen van een uitstekend feestje de avond ervoor (toevallig ook gehouden op dezelfde locatie) en ga, gewapend met een grote bak koffie, de stad in. EKKO is vol en donker. Mensen zitten, staan en hangen. De sfeer is very lazy sunday afternoon.
tekst: Kyra de Vreeze | beeld: Gabriel Eisenmeier



De enige mannelijke Singer-Songwriter van vandaag bijt het spits af. De 28-jarige Geert die als The Black Atlantic op het podium staat en prachtige ingetogen nummers brengt die niet vervelen en mijn aandacht weten vast te houden ondanks mijn kleine drie uurtjes slaap.  Het nummer Madagaskar heeft mijn voorkeur en vertelt over het mysterie van de maak van het Afrikaanse eiland Madagaskar. Het eiland had de zanger zo verbaasd en gefascineerd dat daar een wonderschoon nummer aan gewijd moest worden.

Na Geert volgt Amarins inclusief band. Al voor hun podium betreding noem ik de fysieke overeenkomst van een van de bandleden met Devendra Banhart en welja: in de aankondiging wordt de naam CocoRosie genoemd (samen met Devendra Banhart dé freefolk acts van het moment!). Amarins blijkt net als CocoRosie freefolk te maken met 'Parisian Gypsy'-invloeden. Je weet wel: accordeongebruik en eclectische clochardlook. De dame brengt energie en vrolijkheid maar mist een goede uitspraak van de Engelse taal.



JodyMoon zijn Digna en Johan die met gitaar, zang en Wurlitzer tekstueel simpele nummers ten gehore brengen. Digna doet me qua stem denken aan een melancholische versie van de Haagse Anouk maar dan zonder de flair, energie en dramatiek. Johan lijkt die energie wél uit te stralen, als een heuse gitaarvirtuoos verlaat hij druipend van het zweet het podium.

Die Leine! Dat is er eentje om in de gaten te houden! Met haar jazzy zondagochtend-slaapkamer-sound (inclusief verse jus en warme broodjes) weet ze op te vrolijken, te intrigeren en een zwoel fris gevoel achter te laten. Even schiet de naam Norah Jones door mijn hoofd maar dit doet haar onrecht. Ze is veel meer dan een vergelijking: ze is uniek en eigenzinnig. Een creatieve artieste met een eigen stijl en geluid. Na een té kort optreden maakt  Leine plaats voor Gitta.



Deze Gitta weet mij niet te boeien en langzaam verdwijnt mijn laatste beetje concentratie. Jong, blond, leuk stemmetje en makkelijk in het gehoor liggende nummertjes maar zonder die extra vonk die muziek uniek maakt. Ik gaap en dein mee op het ritme, mijn ogen voelen branderig en zwaar en ik vraag me af hoe lang het nog gaat duren. Er komt een kritische vraag in mij naar boven: Was ik anders in mijn oordeel geweest wanneer ze eerder die middag had opgetreden toen mijn lichaam nog gevoed was door een flinke dosis cafeïne? Ik onderwerp mijzelf aan een sessie flinke zelfreflexie en kom tot de conclusie dat ik het later op internet nog maar eens moet proberen en dán pas mijn oordeel zal vellen. Ik ben in een milde zondagse bui vandaag. Bij deze dan mijn oordeel: ik blijf erbij. Het is het nét niet.

Pien Feith is de hekkensluiter en de enige van vanmiddag die ik al eens eerder live gezien heb. Haar prachtige stem is breekbaar en ingetogen, rauw en springerig. De sterke Amerikaanse folk-invloeden zijn duidelijk te horen en luisterend naar Pien word mij meer en meer duidelijk dat haar stem en muziek on-Nederlands aandoet. Zij kan zonder probleem door voor het zusje van de Amerikaanse folkzangeres Jolie Holland. Of misschien is Jolie wel Nederlands. Dat moet kunnen met zo'n achternaam. Pien Holland, Jolie Feith, from Holland, from the US of A. Grensoverschreidend en werelds. Een prachtige afsluiter!
 
Winnares Leine is 8 december te bewonderen in Paradiso tijdens de finale van de Grote Prijs van Nederland.
 
Informatie: www.grolschgroteprijs.nl

Informatie