Oh No Ono was de grote tip van Beschaving-programmeur Eduard Versteege. Eigenzinnig en super dansbaar zou het zijn. In 2007 heeft Oh No Ono op Eurosonic gestaan en in enkele kleine zaaltjes in Nederland. Nu op deBeschaving zijn ze (voor SAPsite althans) een ontdekking. Met dank aan Eduard.
tekst en beeld: Maartje Rutten



Verslaggevers kunnen er niet om heen: Oh No Ono is een opvallende band. Zowel in uiterlijke verschijning als in geluid. Terwijl je ogen nog moeten wennen aan het licht als je de Beleving inloopt, zou je zomaar kunnen denken dat je bij een Alvin & the Chipmunks-revival-feest terecht bent gekomen als drie hoge stemmetjes je tegemoet zingen. Het feit dat drie van de vijf bandleden gezegend zijn met een grote bos krullen maakt dat de grijns op je gezicht nog groter wordt. Maar dat wil niet zeggen dat deze band alleen maar om te lachen is.



Oh No Ono brengt heel fijne en ontzettend dansbare jaren zeventig avantgarde èn jaren tachtig pop met een lekker vies bijsmaakje. Het nummer Practical Money Skills heeft een enorm Duran Duran gehalte, waar Keeping Warm in Cold Country de pan uit rockt. Wat een verademing! Enkele inspiratiebronnen zijn Bowie, Kraftwerk, XTC, maar ook Talking Heads en Duran Duran, zo valt op de website van de vijf Denen te lezen.



De Beleving zwiert keihard mee. Met een bulderende energie piept en kraakt de set over ons heen en na een erg mooie versie van Tomorrow Never Knows van de Beatles is het bewezen: Oh No Ono (die naam doet trouwens jeuken naar een interview. Zijn het Yoko Ono-haters? Of hebben ze haar vergeven voor de Beatles-break up? Of heeft het er niks mee te maken?) is een band die je, als bovengenoemde bands je al konden bekoren, zeker in de gaten moet houden.