Na een stilte van twee jaar blaast er weer verfrissende orgelmuziek door de Utrechtse kerken: omarmd door grote zus Culturele Zondagen vindt op 21 oktober Festival voor de Wind plaats. Orgel ontmoet muziek, dans, theater, film, literatuur en acrobatiek. En hoe!
tekst: Lynn Boschloo | beeld: Johan van Walsem en Lynn Boschloo


foto: Lynn Boschloo

Witte onderbroeken in de Nicolaïkerk
Als startschot van het festival blaast op zondagmiddag een overvolle Nicolaïkerk haar longen leeg. Een sprankelende orgelmelodie en drie dansers met een strakke, witte onderbroek zijn het zeer bevredigende antwoord. In een wisselende samenstelling van in totaal negen dansers zet het dansgezelschap Dance Works Rotterdam een kwalitatief hoogstaande voorstelling neer. Artistiek leider van het gezelschap, Ton Simons, ontwierp de choreografie speciaal voor de opvoering in kerken. Wellicht verklaart dit waarom de ontmoeting tussen beide disciplines zo geslaagd is, zo spettert. De dans laat zich inspireren door de weemoedige klanken van het orgel en - andersom - leren de dansers het orgel te dansen. Een ijzersterke combinatie!

foto: Johan van Walsem

Kletterende knikkers in de Geertekerk
‘De ouders van het bruidspaar, waar zijn die?’ Zo opent ECHO, een poëtische theatervoorstelling van Theater Companie Barrevoet. Het publiek dat zich voor de Geertekerk heeft verzameld, is er plotsklaps in de hoedanigheid van gast op een bruiloft. Corsages worden uitgedeeld en opgespeld, waarna de stoet opgetogen achter het bruidspaar de kerk in schuifelt. Na een bizarre huwelijksplechtigheid komen we terecht in een beeldend verhaal over jeugd en volwassenheid, onbevangenheid en wijsheid, en over leven, herfst en dood. Losse flarden van herinneringen van de oude koster worden aaneengevlochten door zowel ontroerende als opzwepende muziek. Zo bespelen de acteurs onder andere de cello, saxofoon, accordeon en trompet en komt - vanzelfsprekend - ook het orgel voorbij. Hoewel het verhaal en de muziek prachtig zijn, raken de beelden mij in het bijzonder: het stoffige boek, de dansende dia’s en de kletterende knikkers over de kerkvloer.

Verder zie ik stuiterende diabolo’s in de Janskerk, bij de ontmoeting tussen orgel en acrobatiek, en de gifbeker van Socrates in de Nicolaïkerk, bij de ontmoeting tussen orgel en literatuur.

Kortom, bomvolle kerken en staande ovaties waren het resultaat van deze Culturele Zondag. Het was een weemoedige doch zoete wind die waaide door de kerken in Utrecht. Er rest dus slechts één conclusie: Festival voor de Wind was een daverend succes!

Klik hier voor meer foto's!