Volgens een recensie op goddeau.com lijkt Holly Golighlty – helaas – alleen muziek te maken voor een klein kransje ingewijden. Je zou dan verwachten dat EKKO niet echt vol zal stromen, maar het tegendeel is waar. Zit het kransje ingewijden dan alleen in Utrecht misschien?
tekst: Maartje Rutten
Voorprogramma Furlong, dat bestaat uit liedjesschrijver Ramses Singeling en een aantal muziekmakende gelijkgestemden, heeft de toon al gezet. Furlong maakt integere folky luisterverhaaltjes, die gebracht worden door drie hele mooie stemmen; die van Ramses (ergens tussen Paul Simon en Colin Meloy) spant de kroon. Best een verdienstelijke prestatie trouwens: Furlong is sinds november 2007 op volle sterkte, bracht op 1 maart demo Stares and Glances uit en staat nu in EKKO. Ramses moet er zelf ook nog een beetje aan wennen, zo blijkt uit elk bescheiden doch blije woord dat hij aan het dankbare publiek richt. Houd dat in de gaten!
Holly Golightly is een Britse dame die folky bluesliedjes maakt met een grote dosis rock ‘n’roll. Golightly maakte zo’n 15 albums in tien jaar tijd en ging nogal wat samenwerkingen aan, bijvoorbeeld met The White Stripes en Billy Childish. En dan werkte ze ook nog eens mee aan de soundtrack voor Broken Flowers. Sinds een jaar of tien werkt ze samen met Amerikaan Lawyer Dave in de vorm van Holly Golightly & The Brokeoffs, waarmee in 2007 album "You Can't Buy A Gun When You're Crying" wordt opgenomen.
Holly Golightly and Lawyer Dave houden van grapjes. Dave is door Holly meegesleurd naar Europa om hem woorden te leren, vertelt ze. De eerste van een reeks intrograppen bij elk nummer, bijvoorbeeld die ene over de wens om een ware goth-wedding-band te worden bij 'Devil Do'. Je ziet het al voor je in een feestzaal op een boot… Enfin, je had erbij moeten zijn. Veel nummers worden opgedragen aan vanalles en nog wat, bijvoorbeeld aan iedereen die ever wanted to hold someboy so tight your arms would fall off of aan iedereen die wel eens crocs draagt. (Wat een vrij vervreemdende gedachte is: deze muziek doet toch vooral denken aan zomeravonden met gitaren op een frontporch ergens in Alabama; plastic schoenen die vooral geliefd zijn bij verpleegsters in Almere passen daar niet echt tussen.)
Goed, Holly en Dave doen natuurlijk meer dan de lolbroek uithangen. Ondanks de grappen wordt hier namelijk een broeierige en bij vlagen zelfs romantische bluessfeer neergezet. En dat terwijl het niet eens allemaal rozengeur en maneschijn is, al die liedjes over eenzaamheid en huiselijk geweld. Toch luistert het heel fijn weg: twee stemmen die elkaar perfect aanvullen, Lawyer Dave die eigenlijk best wel een erg knap staaltje drumt met zijn voeten tijdens het gitaarspelen. Voor een avondje kan je doen alsof je zit mee te deinen in een schommelstoel, ergens op een frontporch in Alabama.
