The Ghost Writer is een politieke thriller van Roman Polanski, naar het boek ‘The Ghost’ van Robert Harris, die ook het script schreef. De film speelt macht en intriges zorgvuldig uit, zonder ergens een overbodige scène te gebruiken.
tekst: Marie-José Vincent


Ewan McGregor speelt de rol van de Ghostwriter die de lucratieve klus aanvaardt om de memoires van voormalig Brits premier Adam Lang (Pierce Brosnan) te voltooien. Hij neemt de klus over van Langs loyale assistent McAra, die door verdrinking om het leven is gekomen. Net wanneer de Ghostwriter zijn werkzaamheden begint, wordt Lang aangeklaagd vanwege zijn vermeende betrokkenheid bij CIA-martelpraktijken. Door alle commotie is de Ghostwriter genoodzaakt in huis te verblijven bij Lang, zijn vrouw Ruth (Olivia Williams) en zijn maîtresse Amelia (Kim Cattrall). Al gauw wordt duidelijk dat hij zich in een wespennest van intriges bevindt.

McGregor speelt zijn rol goed en zet met overtuigende bescheidenheid een personage neer dat als individu onbelangrijk is. Ook de complexe Ruth wordt opvallend goed vertolkt door Olivia Williams. In de film wordt een bestendige gespannen sfeer neergezet, gesteund door lange shots zonder overbodige details. Ieder beeld en iedere scène is functioneel voor het verhaal. Enkele momenten wordt de sfeer wat verluchtigd door een grappige situatie. De sfeer wordt versterkt door de enscenering op een geïsoleerd eiland in de Verenigde Staten waar het voortdurend stormt en regent.


In werkelijkheid is de film geschoten in Duitsland en op een eiland in de Noordzee, omdat er vanuit de Verenigde Staten destijds een opsporingsbevel tegen Polanski uitstond. Het laatste deel van de film heeft hij af moeten maken vanuit Zwitserland waar hij onder huisarrest stond. Onder Romanski’s persoonlijke dreigende situatie heeft de film in elk geval niet geleden, eerder geprofiteerd. Slechts bij enkele scènes bekruipt het gevoel dat het boek misschien wat te letterlijk nagespeeld wordt.

Naast een sterke thriller is The Ghost Writer ook een knappe tragedie, met een geloofwaardig spanningsveld tussen personages onderling en hun persoonlijke dilemma’s. Een saillant detail is de practical joke van de filmcrew: De stapel boeken in een van de laatste filmscènes werd voor de set samengesteld uit de (echte) memoires van Tony Blair, met daaromheen een wikkel met foto van Lang (Pierce Brosnan). Het verhaal bevat inderdaad niet te miskennen parallellen met de echte Britse oud-premier, waarmee schrijver Harris goed contact had vlak voor en tijdens zijn ambtsperiode. Harris zou het contact daarna verbroken hebben vanwege zijn afschuw van Blairs ambtsoptreden. Het verhaal is echter fictief en gaat, zoals Harris zelf ook benadrukt, om universele thema’s rondom macht en de tragiek van het politiek leiderschap.