De afgelopen maanden stonden verschillende Vlaamse beloften in EKKO, en ze weten de zaal steevast vol of in ieder geval goed gevuld te krijgen. Zo ook bij wat op dit moment misschien wel de origineelste band van onze onderburen is. Vanavond staat Balthazar op het podium.
tekst: Yoram van Hees

Belgen lijken alles beter te doen. Ze zijn beter met het Grote Dictee, hebben beter bier (wij kunnen het alleen beter verkopen) en ze hebben betere muziek. Want wat stellen The Death Letters nu eigenlijk voor in vergelijking met The Black Box Revelation? Of Kane vergeleken met dEUS? Miss Montreal of Selah Sue? Moke en Customs lijken allebei hetzelfde trucje te doen, alleen hebben de laatste hun ziel (nog?) niet aan Karl Lagerfeld verkocht. Gelukkig hebben wij nog De Staat en kunnen ‘onze’ I Am Oak en The Black Atlantic zich prima meten met de Vlaamse voorhoede van singer-songwriters waaronder Isbells en The Bony King Of Nowhere.

The Tunes uit Amsterdam doen het vanavond ook goed als voorprogramma. De muziek is een stuk vrolijker dan het hoofdprogramma, en er wordt meer contact met het publiek gemaakt. Deze vraagt uiteindelijk zelfs om een toegift, en op deze vrijdagavond zijn The Tunes het ideale begin van het weekend.


Het contrast met het hoofdprogramma is dat deze weinig moeite doet om het publiek te betrekken bij de muziek. De muziek is er echter niet minder om. Met ‘Applause’ heeft Balthazar een van de opwindendste albums van het jaar afgeleverd, en vergelijkingen schieten tekort. De twee studenten productietechniek, die samen de leadzang delen, en de breinen zijn achter de band, hebben gestreefd naar een subtiel en betrekkelijk kaal geluid. Maar de nummers zijn ook stuk voor stuk heel catchy. De drums worden minimaal gehouden, de bas is enorm funky, een viool wordt dusdanig vervormd dat je het niet meer terug herkent in de geluidsmix, de zang klinkt zowel nonchalant als prangend en sommige liedjes sluiten af met weergaloze gitaarsolo’s. Het klinkt allemaal dwars en tóch aanstekelijk, zoals ze alleen in België kunnen. Alsof ze het zomaar uit hun mouw schudden.