Home / literatuur-lezing / Thriller Night

City2Cities

Thriller Night

20-4-2011 | literatuur-lezing | 
|
De nacht heeft vele gezichten. Dat wordt duidelijk op de Thriller Night, die als onderdeel van literatuurfestival City2Cities werd georganiseerd. Ex-tweede kamerlid Boris Dittrich presenteerde hier zijn boek naast een dichtende ‘Pippi van de nacht’ en de Zweedse bestsellerauteur Jens Lapidus. Een veelzijdig aanbod dus, in de spooky verlichte kelders van de Centrale Bibliotheek aan de Oudegracht.
tekst: Annemieke Arendsen

Jens Lapidus | foto: SaraMacKey
Het programma van de avond was bij aanvang een tikje ondoorzichtig, dus je moest het als bezoeker allemaal maar op je af laten komen. Via de Winkel van Sinkel kon het publiek met een bootje de gracht over. Aan de werf was de ingang van de bibliotheek, waar de bezoekers met absint, de dichtersdrank bij uitstek, werden verwelkomd door de dichters van ‘het feest der poezie’. Een met kaarsen verlichte route leidde door de kelders van de bibliotheek langs plekken waar schrijvers werden geïnterviewd of voordroegen uit eigen werk. Onderweg kon je een horrortango dansen op Franse chansons, of luisteren naar sfeervolle muziek.

Tijdens het City2Citiesfestival spelen drie steden de hoofdrol; Utrecht, Stockholm en Edinburgh. Gezien de grote populariteit van Zweedse thrillerschrijvers mocht aandacht voor dit genre niet ontbreken op een literatuurfestival. Jens Lapidus, wiens werk zich vooral afspeelt in de Zweedse onderwereld, was een van de vertegenwoordigers van de Zweedse thriller. Hij droeg o.a. voor uit de Engelse vertaling van zijn (ook in het Nederlands) vertaalde roman ‘Snel Geld’ en werd later op de avond ook geïnterviewd over zijn werk. Een deel van zijn voordracht was in het Zweeds, waardoor er wat minder aansluiting was met zijn publiek. Dan was Jan Wallentin, eveneens uit Zweden, iets aansprekender, met zijn verhaal over hoe hij ging schrijven om aan de sleur te ontsnappen. Zijn thrillers zijn Dan Brown-achtig; ze spelen zich af rond het occulte. Voor zijn volgende boek beloofde hij in ieder geval ‘veel bloed.’

De dichters van het dichterscollectief ‘feest der poezie’ vormden een interessante afwisseling met de thrillerauteurs. De jonge dichter Simon Mulder bewijst met zijn voordracht uit het Engelstalige werk van zijn absintdrinkende, Victoriaanse alter-ego James Thompson, wat een meerwaarde het kan hebben om gedichten te hóren in plaats van te lezen. Zijn gedragen toon en negentiende-eeuwse looks geven zijn werk de juiste sfeer mee. De poëzie van Nienke Esther Grooten is, net als haar Pippi Langkous-act, het best te omschrijven als ‘vreemd’. Ze draagt haar grimmige, handgeschreven gedichten, met als titel bijvoorbeeld ‘kwikzilvertje slaap zacht’ voor met een doordringende blik en een bizarre, dode versie van meneer Nilsson op schoot.

Naast voordrachten luisteren kon je ook een spookwandeling door de stad maken, onder leiding van verhalenverteller Bart de Wit. Over Utrecht bestaan een groot aantal spannende volks- en spookverhalen. De Wit kent er flink wat, en weet zijn verhalen over pratende schedels en heksenverbrandingen sfeervol te brengen. De route voerde onder andere langs Huis Zoudenbalch (het huis met de rode luiken) waar een leuk spookverhaal over bestaat.

Net als het begin, eindigt de avond ook wat chaotisch, maar de lichten die opeens overal aangaan zijn een duidelijk hint dat de thrillernight ten einde loopt. Een wat abrupt einde van een sfeervolle avond met interessante ontmoetingen.

Aanbevolen

Verslag

Summer Darkness

Tip

Straat van de Literatuur

Recensie

Anneke van Giersbergen