Na 2,5 jaar afwezigheid is er een nieuwe editie van Utrechts Festival deBeschaving. De locatie naast Vredenburg in Leidsche Rijn is ingeruild voor de Botanische Tuinen op de Uithof, en de Universiteit, Hogeschool en Vrede van Utrecht vormen de nieuwe partners van het festival. De toenmalige partner, evenementenbureau The Alternative, ging destijds helaas failliet en met deze nieuwe partners sluit het festival vandaag het academische jaar af met een dag vol muziek, theater en natuurlijk wetenschap.
tekst: Yoram van Hees | foto's: Marjolijn van Dijk

Maar waar het festival op haar vorige editie, dankzij haar partner, artiesten had staan die die zomer op geen enkel ander festival speelden, is het muziekprogramma vandaag aan de brave kant. De Britse bands Bombay Bicycle Club en The Coral weten het publiek nauwelijks te beroeren. Waar de eerste band keer op keer bewijst dat goede nummers niet automatisch een goede live-band verzekert, lijkt The Coral zich niet eens bewust te zijn dat ze op een festival staan. Ook de afsluiter van het hoofdpodium (de Texaanse band Midlake, die speciaal voor dit optreden over zijn gevlogen) klinkt eerder statisch dan bevlogen. Alsof hun pastorale nummers het aanwezige publiek nog op de beschaving moest wijzen na het dampende optreden van De Staat. Die bewezen laatst al klaar te zijn voor de Alpha-tent en zijn vandaag ook de enigen die de grote tent aan kúnnen en die het publiek een beetje uit hun schulp weten te trekken.

Al met al zijn het vooral de bands van eigen grond die de show trekken. The Medics openden het grote podium al overtuigend. De band klinkt aanstekelijk en de zang klinkt heerlijk cocky Brits zonder heel zeurderig te worden. Bovendien is de zanger gelukkig niet zo’n brulboei als die van Go Back To The Zoo, maar zijn stem verzuipt helaas wel regelmatig in het gitaargeweld. Met één gitarist minder is dit probleem echter zo opgelost.

Kensington begint ondertussen steeds minder ‘britpop’ en steeds meer ‘stadion’ te klinken. Bij vlagen klinkt de band nog hoekig, maar veelal lonken ze naar het grotere podium, alsof ze de nieuwe U2/Kings Of Leon zijn. Evenzogoed, maar origineler, klinkt Balthazar die hierna mogen spelen. De mannen en vrouw uit Vlaanderen lijken gezamenlijk in de groove te hangen om hun liedjes zo lui mogelijk te maken. De band is subliem als altijd, alhoewel niet iedereen hier het zal hebben begrepen.

Tegen de tijd dat Jungle By Night het festival mag afsluiten maakt dit allemaal niets meer uit. Deze piepjonge Afrobeatband uit Amsterdam krijgt de hele tent aan het dansen terwijl buiten eindelijk de hemel echt opengetrokken wordt. Als de band om elf uur moet stoppen vanwege de vergunning voor live-muziek, is de beschaving even ver te zoeken. Terwijl een deel van het publiek luidkeels klaagt en een ander deel baldadig wordt, durft zelfs niemand van de organisatie de mensen toe te spreken en door het gordijn van water te sturen. Uiteindelijk wordt het publiek door de beveiliging over de donkere en verregende paden geholpen en dan druppelt het terrein langzaam leeg.

Nadat deBeschaving een paar jaar lang dan weer wel, dan weer niet, dan weer wel en uiteindelijk tóch niet doorging, is het festival nu wel echt terug. Met nieuwe partners, een nieuwe locatie en op een andere datum. Wellicht dat het in dit alles nog zijn draai moet vinden, wellicht dat de muziekprogrammering hierom redelijk veilig was. Verder zaten het weer en de andere festivals die dit weekend werden gehouden ook niet mee. Maar ondanks dat alles was het een fijn weerzien. Tot volgend jaar!