Iets belangrijks, maar wat?
The Future
6-9-2011 | film |
Je hoort er tegenwoordig veel over: het dertigersdillemma.. Het ‘is dit alles’ gevoel. Ook het stel uit ‘The Future’, Sophie en Jason worstelen ermee. Wanneer moet je de dromen uit je jeugd bijstellen? Zij droomde ervan om professioneel danseres te worden, maar moet het tot die tijd doen met een baantje als lerares op een dansschool en hij besluit ineens de wereld te gaan redden als milieuactivist. Het paniekgevoel over het ouder worden, wordt bij het stel nog eens aangewakkerd door de aanschaf van een kat.
Als Jason en Sophie besluiten poes Pawpaw te adopteren uit het asiel, maar te horen krijgen deze nog een maand in het asiel moet blijven, verandert hun leven. Ze hebben nog een maand om hun dromen te verwezenlijken. Een kat adopteren betekent immers dat je je vastlegt. En vanaf dat moment is het leven al bijna een aflopende zaak. Beiden zeggen hun baan op en proberen hun doel in het leven te vinden. Ondertussen vertelt Pawpaw (de kat, inderdaad) in voice-over hoe hij zich erop verheugt om een ‘echt’ huisdier te zijn. Regisseuze en tevens hoofdrolspeelster Miranda July maakte in 2005 ‘You, me and everyone we know.’ Dit is haar langverwachte tweede film. Flink wat tijd ertussen dus. Je gaat je afvragen of zij ook zo met de tijd heeft geworsteld als haar hoofdpersonages.
Tijd is in ieder geval een belangrijk element in de film. Er wordt veel gespeeld met het tijdsverloop, tot het surrealistische aan toe. Jason kan de tijd stopzetten, de kat vertelt in voice-over hoe hij voor het eerst kennis maakt met het fenomeen ‘wachten’ en Jason houdt een diepzinnige dialoog met de maan. Jason en Sophie zijn voortdurend bang om dingen te missen. Zo moeten ze een maand zonder internet. Net voordat het wordt afgesloten vinden ze dat ze nog snel ‘iets belangrijks’ moeten opzoeken op het net. Maar wat dan? Net zoals ze het gevoel hebben iets belangrijks met hun leven te doen, voor het te laat is, maar wat dan?
Als dertiger heb je het tegenwoordig niet makkelijk. The Future bevat voor de de generatie twintigers en dertigers herkenbare thema’s: het constant online zijn, niets willen missen en het gevoel dat je iets belangrijks met je leven ‘moet.’Daarnaast is het een sfeervol gemaakte film, met dromerige kwetsbare personages. De magisch-realistische elementen versterken dat dromerige, soms sprookjesachtige van de film en maken dat de film niet rauw-op-je-dak valt. The future is een film over reële problemen, maar met een vleugje magie.
Als Jason en Sophie besluiten poes Pawpaw te adopteren uit het asiel, maar te horen krijgen deze nog een maand in het asiel moet blijven, verandert hun leven. Ze hebben nog een maand om hun dromen te verwezenlijken. Een kat adopteren betekent immers dat je je vastlegt. En vanaf dat moment is het leven al bijna een aflopende zaak. Beiden zeggen hun baan op en proberen hun doel in het leven te vinden. Ondertussen vertelt Pawpaw (de kat, inderdaad) in voice-over hoe hij zich erop verheugt om een ‘echt’ huisdier te zijn. Regisseuze en tevens hoofdrolspeelster Miranda July maakte in 2005 ‘You, me and everyone we know.’ Dit is haar langverwachte tweede film. Flink wat tijd ertussen dus. Je gaat je afvragen of zij ook zo met de tijd heeft geworsteld als haar hoofdpersonages.
Tijd is in ieder geval een belangrijk element in de film. Er wordt veel gespeeld met het tijdsverloop, tot het surrealistische aan toe. Jason kan de tijd stopzetten, de kat vertelt in voice-over hoe hij voor het eerst kennis maakt met het fenomeen ‘wachten’ en Jason houdt een diepzinnige dialoog met de maan. Jason en Sophie zijn voortdurend bang om dingen te missen. Zo moeten ze een maand zonder internet. Net voordat het wordt afgesloten vinden ze dat ze nog snel ‘iets belangrijks’ moeten opzoeken op het net. Maar wat dan? Net zoals ze het gevoel hebben iets belangrijks met hun leven te doen, voor het te laat is, maar wat dan?
Als dertiger heb je het tegenwoordig niet makkelijk. The Future bevat voor de de generatie twintigers en dertigers herkenbare thema’s: het constant online zijn, niets willen missen en het gevoel dat je iets belangrijks met je leven ‘moet.’Daarnaast is het een sfeervol gemaakte film, met dromerige kwetsbare personages. De magisch-realistische elementen versterken dat dromerige, soms sprookjesachtige van de film en maken dat de film niet rauw-op-je-dak valt. The future is een film over reële problemen, maar met een vleugje magie.





