And So I Watch You From Afar uit Belfast heeft al ruimschoots naam gemaakt op de Nederlands (festival)podia en stond een paar maanden geleden ook op deBeschaving. Toen was er geen ruimte meer om te schrijven over deze geweldige band, maar gelukkig staan ze vanavond in Tivoli de Helling, met Kleinindustrie in het voorprogramma.

Kleinindustrie won vorig jaar al de Clash Of The Titans en de Utrecht Popprijs met een origineel en spannend geluid waar beide bandwedstrijden een potentie in zagen die verder verkend kon worden. Het geluid houdt het midden tussen no wave (vleugjes noise en shoegaze), doomwave en jaren ’90 rammelrock. Wat echter telkens weer opvalt bij optredens van Kleinindustrie is dat dit idee, hoewel aardig en interessant, niet verder reikt dan pakweg een meter van het podium. De drummer speelt als een bezetene, de onverstaanbare zang past bij de muziek maar zijn bevlogenheid komt behoorlijk gespeeld over, en de gitarist moet schakelen tussen fris rammelende riedeltjes en meer langgerekte akkoorden. En de basnoten komen ook voor zijn rekening; misschien is het ontbreken van een daadwerkelijke bassist stiekem wel het grootste gemis aan deze band. Iemand die de broekspijpen in het publiek kan laten wapperen met een harde, kille bas. Van de andere kant: afstandelijkheid is ook een sfeer, maar dat zal niet iedereen vanavond begrijpen.


And So I Watch You From Afar

Hoewel de instrumentele post-rock van ASIWYFA in theorie ook alles in zich heeft voor een afstandelijk optreden bewijzen de optredens van deze band al twee jaar dat dit niet het geval hoeft te zijn. De Noord-Ieren beweren muzikaal de olifant in de porseleinwinkel te zijn, maar van primitief beukwerk is hier geen sprake. Daarvoor zijn de breaks te precies en de gitaarlijnen te intelligent. Wel worden fotografen gewaarschuwd: als ze eenmaal helemaal opgaan in hun muziek kunnen bandleden nogal wild uithalen in hun enthousiasme.

Juist door het ontbreken van vocalen is het de rauwe energie van de muziek van ASIWYFA die volledig voor zichzelf kan spreken. Op het podium staat een stel begenadigd muzikanten die zorgvuldig laag op laag weten te stapelen om zo telkens weer een bijzonder muzikaal tapijt te weven. Het is juist deze precisie die het publiek opzweept in een bewondering voor het muzikale kunnen. Wat dat betreft is het eerste nummer van de toegift, ‘Set Guitars to Kill’, in alles de staalkaart van de band: de titel, de vette breaks en zelfs de clip. Maar ga And So I Watch You From Afar vooral van dichtbij zien.