Aux Raus, wie kent ze niet? De twee heren van deze band maken muziek wat je kunt beschrijven als een soort hardcorepunk met techno beats. De live-shows zijn energiek en bij ieder optreden loopt iedereen bezweet naar buiten. Of je vindt ze geweldig of je vindt hun muziek een zak stront. Er is geen gulden middenweg. Aangezien deze jongens bij Top Notch (hiphoplabel en reggae label) hebben getekend, vond Sapsite het wel eens tijd om met deze heren een gezellig gesprekje te voeren.
tekst: Nicky Clement

foto: Ruud van der Peijl

Hoe is Aux Raus ontstaan?
Bastiaan: Toen ik afstudeerde hadden Luuk en ik al contact, hij zat twee klassen hoger dan ik.
In een dronken bui besloten we een projectje te starten met muziek. Op dat moment zijn we bij een vriend gaan zitten in een home studio, waar we een half jaar lang hebben gezocht naar het geluid wat we wilden hebben. We gingen veel uit in die tijd (naar saaie bands en dj's) en juist dat wilden we combineren met oude dingen die we grappig vonden. En met nieuwe dansmuziek zoals punk, gabber of techno.

Waren jullie gabbers?
Luuk: Nee, meer punk! We zijn beïnvloed door harde elektronische muziek. We wilden die muziek over de kop gooien en nog harder en overstuurder maken. Dat vinden we allebei tof! En we hadden het idee, dat het er nog niet was ofzo. Je merkt nu dat de gabber en de hardcore zegmaar, weer terug komt. Wat wij leuk vinden aan gabber is de energie. Eigenlijk maken we popliedjes in een elektronisch jasje, maar dan met punk gemengd. We willen echte popliedjes maken, maar dan wel snel en hard.

Wat betekent Aux Raus?
Luuk: Het betekent audio output in het Duits. Het staat achter op de versterker.
Bastiaan: Het is een soort fonetisch interessante naam. Het heeft geen betekenis, maar het is wel iets wat lekker bekt.

Wat zijn jullie persoonlijke drijfveren?
Bastiaan: Ik wilde vanaf jong af aan al een muzikant worden. Het was een soort roeping, denk ik. Ik weet het niet zo goed. Ik wilde het gewoon heel graag, ik was er altijd mee bezig in mijn hoofd. Met Aux Raus was het duidelijk dat we een soort van gat wilden vinden. Niet dat we denken dat we een heel nieuw geluid hebben, maar het is een combinatie van stijlen.
Luuk: Het is niet zo dat we dachten dat we een succesvolle act zouden worden. Op een gegeven
moment wordt het opgepikt en dan is het tof dat je merkt dat je onafhankelijk kan zijn. Dat je
niet meer voor een baas hoeft te werken en dit is een kans die je moet aannemen. En dan
probeer je alles eruit te halen wat erin zit. Vanaf dat moment merk je iets terug. Mensen
willen het horen en willen het zien.


Kun je leven van je muziek hier in Nederland?
Luuk: Ja wel ongeveer, het is geen vetpot. Maar we kunnen er sinds twee jaar wel van rond komen met soms wat dingetjes erbij. Het afgelopen jaar hebben we bijvoorbeeld minder opgetreden omdat we de plaat af moesten maken.

Wat wil je bereiken met jullie muziek?
Bastiaan: Ik zie ons optreden als een kunstwerk. In de korte tijd dat het duurt, wil ik een soort
energie balk creëren. Het is de grote kick voor ons, als voor het publiek. Wij willen geen verschil maken tussen ons publiek, we doen het samen.
Luuk: Met cd’s is het anders. Dan doe je het vooral voor jezelf. Op dat moment willen we het voor ons zelf interessant maken. Als je al 10 jaar platen opneemt kan ik begrijpen dat je er heel professioneel naar kijkt, maar wij zijn nog een beetje onhandig met de apparatuur waardoor het heel tof is om dingen op te nemen. We willen daar ook een beetje amateurs in zijn. Niet dat één of andere pik ons uitlegt hoe we onze plaat moeten opnemen, maar het gewoon zelf doen.

Kunnen jullie wat vertellen over het tweede album?
Bastiaan: Het eerste album was een beetje uitzoeken hoe dingen werkten. Dat was echt de
eerste keer dat we met elektronische muziek werkten. We hebben een soort van sound gezocht
en daar een paar liedjes van gemaakt. Nadat we klaar waren met elke opname, luisterden we
het terug om te kijken waar we het geluid dieper en harder konden maken. De doelstelling van
de band was dat we kunnen experimenteren met muziek. Het moet wel pop en dans muziek
blijven en niet neigen naar noise of alleen muziek met rare soundscapes. Als je goed naar
de plaat nieuwe luistert dan hoor je dat er veel lagen en dieptes in zitten waar we hard aan
hebben gewerkt. Bij de eerste plaat waren we veel meer op zoek naar het geluid en bij deze plaat
zijn we op zoek gegaan naar de randen van ons geluid.

Jullie 2e album is uitgebracht bij Top Notch. Hoe is dit tot stand gekomen?
Kenden jullie Kees de Koning al (directeur label Top Notch - red.)?
Luuk: Niet persoonlijk, maar we kenden wel een paar jongens die op Top Notch zitten. Achteraf hoorden we dat hij ons heel lang had gevolgd. Toen hij hoorde dat onze nieuwe plaat bijna af was, is hij ons gaan bellen met de vraag wat wij ervan zouden vinden om bij hem iets uit te brengen. Voor ons was dat heel tof, want we zaten met onze eerste plaat bij een dance label en Top Notch staat meer voor hiphop dat te zien is op MTV en TMF. En dat is voor ons heel grappig, omdat je dat publiek probeert aan te spreken dat heel fanantiek en enthousiast met muziek omgaat.
Bastiaan: Het is een beetje gek van Top Notch, maar aan de andere kant vinden we het ook heel tof. Het is tof om bij het label te zitten met de bands die je zelf tof vindt. Het is voor ons grappig dat het altijd zo blijft dat we altijd iets opzoeken waar mensen tegen zijn. Dat mensen ons niet tof vinden, werkt inspirerend. Het geeft ons juist meer zin om door te gaan.

Waarom hebben jullie voor Coffin Poser gekozen als 1e single?
Luuk: De eerste single is precies één keer gedraaid op de radio, de tweede single nul keer, of die ook één keer. Dus de nieuwe clip is de derde single. Zelfs mijn ouders vonden de clip heel grappig.

Zijn jullie niet bang voor gehoorbeschadiging?

foto: Ruud van der Peijl

Luuk: Ik ben wel een beetje doof aan het worden nu je het zegt.
Bastiaan: Ik ga er vanuit dat je over een paar jaar je oren kunt laseren, net zoals je nu je ogen kunt laseren. Ten minste dat hoop ik. Je kunt zelf de haartjes implanteren. Maar ik heb nog hele goede oren, want ik heb laatst een gehoortest gedaan.

Waar staan jullie over 5 jaar?
Luuk: In New York.
Bastiaan: Zolang het leuk blijft, blijven we dit doen. We vinden het eigenlijk minder leuk als mensen wat van ons gaan verwachten. Het leukste is wanneer niemand je kent en je het publiek moet overtuigen dat het tof is.
Luuk: We gaan nu aan de derde plaat werken en als je samen je grenzen hebt bereikt van wat je tof vindt, dan ga je wat anders doen. Het is ook een beetje onzin om voor het geld door te spelen. Dingen waar je geen geld mee verdient, tja…dan moet je er een baan bij nemen en dan lijkt het meer op een hobby.
Bastiaan: We willen zien hoe groot het gaat worden. Het is leuk dat we nu bij Top Notch zitten waardoor je ziet dat het allemaal groter wordt. Zeker omdat wij nog steeds hetzelfde doen als 6 jaar geleden toen we begonnen. Toen speelden we voor drie man die er geen reet van snapten en nu staan we voor 300 man die helemaal uit hun dak gaan. Dat geeft natuurlijk wel een kick! Het is niet aan komen waaien ofzo. Aan de andere kant wil ik ook niet zeggen dat we een moeilijk leven hebben, we maken heel veel lol. 

Heb je drie woorden die jullie optredens het beste omschrijven?
Bastiaan: Energiek, karakteristiek en liefde (denk ik).

Laatste woorden?
Bastiaan: Sorry Nederland, Sorry dat we bestaan!