Home / muziek / Maxïmo Park

Recensie

Maxïmo Park

14-4-2009 | muziek | 
|
Binnenkort komt het nieuwe album van Maxïmo Park uit en de band doet een kleine tour om de geesten alvast op te warmen en klaar te stomen. Zowel het optreden in Den Haag, als het optreden vanavond in Tivoli zijn straf uitverkocht.
tekst: Yoram van Hees


Beide avonden worden geopend door de Nederlandse band HSSLHFF. In alles oogt deze band professioneel: zelfverzekerd en strak in het pak staan de meeste bandleden op het podium en de belichting is ook verzorgd. Dat neemt evenwel niet weg dat de muziek op vrijwel alle vlakken gejat, voorspelbaar en ongeïnspireerd klinkt. Er komt een scala aan nummers voorbij die associaties oproepen met bands als Roxy Music, Franz Ferdinand en The Chemical Brothers, maar geeft de band er succesvol geen eigen draai aan. Het half uur voorprogramma duurt dan ook veel te lang.

Maxïmo Park heeft er gelukkig veel zin in. Hoewel de band ietwat statisch oogt en een show heeft met weinig opsmuk (afgezien van het bling-bling-logo dat achter de groep hangt), maakt het enthousiasme van frontman Paul Smith dit euvel meer dan goed. Dat én de geweldige liedjes van de eerste twee albums natuurlijk. Want hoewel een band als Kaiser Chiefs commerciële hoogtes heeft bereikt, is Maxïmo Park nog steeds enigszins in de luwte gebleven van het succes van andere bands uit de “Nieuwe Britse Lichting”.

Wellicht (en hopelijk) heeft de Maxïmo Park daardoor wel een langere houdbaarheid dan veel van die collega-bands. Nummers als ‘Limassol’, ‘Girls Who Play Guitars’ en ‘Our Velocity’ blijken vanavond al (live) klassiekers en in het begin van de set worden oude nummers vakkundig afgewisseld met (nog onbekende) nummers van het derde album ‘Quicken The Heart’.

In de tweede helft van de set wordt meer oud materiaal uit de kast getrokken: het publiek feest en zingt de teksten even enthousiast mee als Paul Smith zelve, die bezweet, maar schijnbaar onvermoeibaar de randen van het podium opzoekt. Enig minpuntje is dat hij, hoewel altijd enthousiast, niet echt contact met het publiek zoekt, terwijl de rest van de band ook al nagenoeg stil staat op het podium.

Een paar rustpunten in de (overigens vrij korte) set waren ook welkom geweest, maar het overgrote deel van het publiek lijkt hier weinig om te geven. Een optreden van Maxïmo Park is gewoon één groot feest. Oud en nieuw gaan in dát feest hand in hand. We wachten af of dat voor Maxïmo Park de lange adem oplevert.

Aanbevolen

Recensie

Le Guess Who? '09 volgens Yoram

Recensie

The View

Recensie

3x Tivoli in één week

Recensie

Foals

Verslag

Yoram

Recensie

Alexi Murdoch

Recensie

Saybia

Recensie

Cloud Control