Sasha Renkas heeft onmenselijk lang heeft nagedacht over zijn dj-naam, maar realiseerde zich toen dat hij best wel een mooie achternaam heeft. Een Oekraïense, want hij is in Kiev geboren. Inmiddels woont Renkas al een jaartje of twaalf in Nederland, staat hij getekend bij NON Records en maakt hij ‘voyage disco’, geïnspireerd door obscure disconummers uit de Sovjet Unie van begin jaren '80. Hij houdt van de ‘rapegaze’ van de band Salem en van Lady Gaga en heeft een mixtape gemaakt waar beide niet op te vinden zijn.
tekst: Ewout Lowie/Jägerland

RENKAS - Exclusive mixtape for Vice/Jägerland Tour december 2010 by nonrecords

Hoi. Er was op internet niet veel over je vinden. Alleen je MySpace-pagina.

Daar ga ik aan werken. M’n MySpace onderhoud ik niet meer, die is zo goed als dood. MySpace sowieso denk ik.

Ja?

Het was ooit superhandig, voor beginnende artiesten vooral, maar dankzij allerlei domme veranderingen waardoor je nu kunt spammen op elkaars muren is het één grote hel geworden.

Hoe komt het dat je ooit naar Nederland bent vertrokken?

Het is hier warmer dan in Kiev. Nee, om een lang verhaal kort te maken kwam ik hier oorspronkelijk naar toe om te studeren. Ik ben eigenlijk gewoon blijven hangen.

Waarom?

Omdat je hier stufi krijgt en ik inmiddels een hoop leuke mensen ken. Nederland heeft zo z’n minpuntjes, maar die kan ik hebben.

Krijg je nog stufi?

Nu niet meer, want ik ben net afgestudeerd als grafisch designer. Maar ik wil misschien naar de filmacademie, dat was een beetje mijn droom toen ik zestien was.

En een carrière in de muziek dan?

Ik hoop het, maar het is een beetje stom om daar in deze tijd je pijlen op te richten. Ik vind ook niet je muziek moet maken omwille van een gouden toekomst.

Hoe lang zit je al bij NON Records?

NON bestaat nu iets meer dan een jaar en ik was een van de eerste artiesten die er getekend werd. Ik maakte al heel lang muziek en stuurde een keer een nummer naar wat mensen, waaronder Bear van NON. NON bestond toen eigenlijk alleen nog in Bear’s hoofd. Het logo had hij toen trouwens al wel bedacht.

Ben je eigenlijk bevriend met iedereen van NON Records?

We zien het zelf meer als een familie, bestaande uit mensen die iets met NON te maken hebben en uit mensen die eigenlijk alleen NON-shirts dragen. Fans, dus eigenlijk, maar die noemen we de derde NON-generatie.

Hoe vaak zien jullie elkaar?

Voornamelijk tijdens feestjes. Maar laatst was bijvoorbeeld Kai (Palmbomen) op bezoek en toen hebben we wijn gedronken en chips gegeten.

Wat voor instrumenten gebruik je?

Ik heb op dit moment vooral een hoop synthesizers uit de jaren tachtig. Ik probeer zoveel mogelijk dingen zelf te maken, of ze voor heel weinig geld ergens te krijgen en er dan iets bijzonders van te maken. Ik heb laatst een keyboardje gekocht voor één euro, echt zo’n heel klein jaren ’80 Casio-ding. Hij is volgens mij nog minder dan 8-bit, maar daardoor juist geniaal.

Is het je lievelingsinstrument?

Mijn favoriet is m’n Juno 106 van Roland. Die heb ik gekocht van de producer van 24/7, een soort voorloper van 2Unlimited. 24/7 bestond uit een Afro-Afrikaan, een Afro-Nederlander en een zangeresje. Ze maakten van die typische begin jaren ’90 house. Dat heette toen trouwens gewoon techno. Europese techno, want Amerikaanse techno klonk ongeveer als de techno die je nu nog steeds hebt. Maar dan beter, want vroeger was alles beter.

Sowieso?

Sowieso, altijd. Ik ben nu 25 dus ik mag dat zeggen. Drie jaar geleden mocht dat nog niet, maar nu wel.

Neem je je Juno ook mee als je optreedt?

Nou, ik heb hem één keer meegenomen, maar toen viel 'ie uit. Ik denk dus niet dat ik hem ooit nog een keer voor live ga gebruiken.

Te onbetrouwbaar?

Te fragiel. En bovendien te bijzonder om aan rook, bier en gillende meisjes bloot te stellen.

Over je mixtape, vertel er iets over.

Ik heb geprobeerd om niet te voor de hand liggende liedjes te kiezen, of liedjes die te obscuur en te onbekend zijn. Ik heb voor m’n dj-sets enorme diepteresearch gedaan naar disco en italo-disco uit de Sovjet-tijd. Daar hoor je dus ook wat van terug op deze mixtape, plus een hoop nieuwe dingen.

Vanwaar de voorliefde voor Russische italo uit de jaren '80?

Omdat het toch iets is waar ik vanuit mijn achtergrond een soort connectie mee heb. En ik vind het heel leuk om muziek waar ik ontzettend veel van houd aan andere mensen te laten horen. Ontzettend mooie liedjes, die ze zelf nooit zouden opzoeken op YouTube. Nooit zouden kunnen opzoeken zelfs, alleen al omdat ze geen Cyrillisch toetsenbord hebben.

Wat draai je live?

Vooral wat ik zelf fantastisch vind, ik ben niet echt een crowdpleaser. Ik vind gillende meisjes leuk, maar ben er op zich niet erg mee bezig.

Je bent niet echt bang om met fruit bekogeld te worden?

Hmm. Ja, jawel, daar ben ik wel bang voor, maar dat is tot nu toe nog nooit gebeurd. Blijkbaar bevalt mijn manier van doen de meeste mensen wel.

Houd je van je publiek?

Ontzettend veel. Altijd. Van iedereen. Vooral van iedereen die m’n mixtape downloadt.

Is downloaden niet iets slechts, voor ‘de industrie’ enzo?

Ik kan door het downloaden waarschijnlijk niet zo rijk worden als dat ik zou willen, maar aan de andere kant had ik heel veel muziek die ik heb ontdekt nooit kunnen ontdekken zonder downloaden. Ik ben pro-downloaden, ik vind downloaden fantastisch.

Hoe vaak treedt je op?

Niet zo vaak als dat ik zelf zou willen, maar dat ligt vooral aan mezelf. Ik heb ook maar vier voeten en zes handen, dus ik kan niet alles doen wat ik zou willen doen.

Je bent niet lui?

Soms wel. Vooral tussen zeven uur ’s ochtends en twaalf uur ’s middags.

Waarom ben je dan zo vroeg wakker?

Twee weken geleden woonde ik in een soort pand waarvan het trappenhuis gerenoveerd moest worden en op de een of andere manier begonnen die gasten al om zeven uur met het kapot gooien van muren. Het was dus niet per se mijn eigen keuze om zo vroeg wakker te worden.

Ging je dan werken?

Nee, dagdromen. Heel veel dagdromen.

Heb je daar iets mee bereikt, met dat dagdromen?

Heel veel, heel veel.

Wat precies?

Weet ik niet precies, dat merk ik op de lange termijn wel. Maar ik heb het gevoel dat ik er vreselijk veel mee heb bereikt. Hoewel ik er dus vooralsnog geen directe vruchten van heb kunnen plukken.