Opgepast: studenten in de kerk!
USConcert speelt Britten en Bruckner
29-12-2011 | muziek |
Opgepast: studenten in de kerk! Vrijdag 16 december 2011 speelde het Utrechts Studenten Concert een avondvullend programma in de Geertekerk. Sapredactrice Laura zat op de eerste rij, tussen de opa’s en oma’s.
Concertje skippen
Hoewel het bijna kerst is, stap ik vandaag om een geheel andere reden een kerk binnen. Het Utrechts Studenten Concert speelt in de Geertekerk. Een orkest met studenten...dat roept toch ietwat bedenkelijke beelden in me op. Een vetharige trompetist die zich vergist en lodderig grijpt naar zijn fluitje Heineken. De sectie violen die schorschreeuwen naar de dirigent dat hij nu eens normaal moet doen. Of een meute studenten die gewoonweg een ‘concertje skippen’. Helemaal kortzichtig ben ik gelukkig niet, als ik in het programmaboekje lees dat het orkest tot 1983 inderdaad verbonden was aan het corps, en ‘sinds de breuk niet alleen in ledenantal, maar ook in niveau met sprongen vooruit is gegaan’. Dat belooft wat.

USconcert in Haarlem, foto Justin Jacobse
Veters strikken
Een echte kenner van klassieke muziek ben ik niet, moet ik toegeven, Maar dat is ook niet nodig om ervan te kunnen genieten. Lisa Jacobs speelt de sterren van de hemel, bijna zo vanzelfsprekend dat vioolspelen even makkelijk lijkt als veters strikken. En dat is een kunst voor dit stuk van Benjamin Britten dat lange tijd omzeild is door menigeen vanwege zijn complexiteit.
Feel good strijkje
Na de pauze volgt de anderhalf durende 8e symfonie van Bruckner, door hemzelf omschreven als “ een helse lijdensweg’. Oh boy, ik kan niet wachten. We worden inderdaad weg geblazen door oorlogsklanken van pauken en trompetten. Onheilspellende vioolklanken die me doen denken aan haaien en afgerukte ledenmaten. Maar gelukkig had Bruckner ook wel eens een week hart. Het Adagio is geinspireerd op ‘ te diep in de ogen kijken van een meisje’. En heb ik dat geweten: omdat ik op de eerste rij zat, bevond ik me zo ongeveer op schoot bij de violisten. Daar kan geen ‘feel good strijkje’ tegenop!
Te groot(s) voor Geert
En dat brengt me direct bij het nadeel van dit concert: het orkest is te groot voor deze locatie. Hoe prachtig de Geertekerk ook is en hoe mooi het USC ook speelt, ik vrees dat maar weinig toeschouwers voldoende afstand kunnen nemen van de muzikanten om het orkest in zijn geheel te horen. En dat is ook niet vreemd: het orkest bevat 110 leden en neemt bijna de helft van de zaal in beslag. Ik zou het USConcert dus graag nog een keer willen horen in een grotere ruimte. Dat past toch ook het best bij een groots orkest?
Concertje skippen
Hoewel het bijna kerst is, stap ik vandaag om een geheel andere reden een kerk binnen. Het Utrechts Studenten Concert speelt in de Geertekerk. Een orkest met studenten...dat roept toch ietwat bedenkelijke beelden in me op. Een vetharige trompetist die zich vergist en lodderig grijpt naar zijn fluitje Heineken. De sectie violen die schorschreeuwen naar de dirigent dat hij nu eens normaal moet doen. Of een meute studenten die gewoonweg een ‘concertje skippen’. Helemaal kortzichtig ben ik gelukkig niet, als ik in het programmaboekje lees dat het orkest tot 1983 inderdaad verbonden was aan het corps, en ‘sinds de breuk niet alleen in ledenantal, maar ook in niveau met sprongen vooruit is gegaan’. Dat belooft wat.

USconcert in Haarlem, foto Justin Jacobse
Veters strikken
Een echte kenner van klassieke muziek ben ik niet, moet ik toegeven, Maar dat is ook niet nodig om ervan te kunnen genieten. Lisa Jacobs speelt de sterren van de hemel, bijna zo vanzelfsprekend dat vioolspelen even makkelijk lijkt als veters strikken. En dat is een kunst voor dit stuk van Benjamin Britten dat lange tijd omzeild is door menigeen vanwege zijn complexiteit.
Feel good strijkje
Na de pauze volgt de anderhalf durende 8e symfonie van Bruckner, door hemzelf omschreven als “ een helse lijdensweg’. Oh boy, ik kan niet wachten. We worden inderdaad weg geblazen door oorlogsklanken van pauken en trompetten. Onheilspellende vioolklanken die me doen denken aan haaien en afgerukte ledenmaten. Maar gelukkig had Bruckner ook wel eens een week hart. Het Adagio is geinspireerd op ‘ te diep in de ogen kijken van een meisje’. En heb ik dat geweten: omdat ik op de eerste rij zat, bevond ik me zo ongeveer op schoot bij de violisten. Daar kan geen ‘feel good strijkje’ tegenop!
Te groot(s) voor Geert
En dat brengt me direct bij het nadeel van dit concert: het orkest is te groot voor deze locatie. Hoe prachtig de Geertekerk ook is en hoe mooi het USC ook speelt, ik vrees dat maar weinig toeschouwers voldoende afstand kunnen nemen van de muzikanten om het orkest in zijn geheel te horen. En dat is ook niet vreemd: het orkest bevat 110 leden en neemt bijna de helft van de zaal in beslag. Ik zou het USConcert dus graag nog een keer willen horen in een grotere ruimte. Dat past toch ook het best bij een groots orkest?







