Over de bomen en het bos …

Bijna dagelijks ontvangt uw school folders, brochures en affiches in allerlei soorten en maten, afkomstig van theaters en gezelschappen. Maar waar is het handvat waaraan u zich kunt vasthouden? Hoe weet u wat al dit aanbod nu echt behelst? Waar staan de bomen in dit bos? En waarom vinden de aanbieders én de overheid het zo belangrijk dat u met uw leerlingen naar het theater gaat?

Om op al deze vragen een antwoord te geven, bieden we u de Theateradviesgids 2009-2010 aan. Deze zal dienen als leidraad bij uw wandeling door het bos.

In de gids treft u een selectie aan van professionele voorstellingen op het gebied van theater en dans die wij, de samenstellers, geschikt achten voor een jong publiek. Daar zit van alles tussen: voorstellingen voor verschillende leeftijdscategorieën tussen de 12 en de 18 jaar en voorstellingen voor beginnende en gevorderde kijkers dat we aangeven door één of twee vinkjes. Maar altijd gaat het om de kunst. Kunst die de overheid belangrijk genoeg acht om te subsidiëren…De ‘hapklare brokken’ van het theater zult u in deze gids niet aantreffen: daar gaan jongeren toch wel naartoe.

Meestal wordt er educatie bij de voorstelling aangeboden, want de ervaring leert dat jongeren daarmee een voorstelling sneller kunnen begrijpen, óók als een docent denkt dat die te moeilijk is voor deze leerlingen…

Er is echter ook een categorie voorstellingen die behoort tot de avant-garde. Hierbij wordt zelden of nooit educatie aangeboden en deze voorstellingen zijn dan ook meestal niet zo geschikt voor massaal scholierenbezoek. Wel zijn ze vaak bijzonder daarom bieden ze een uitdaging voor juist die individuele scholieren die best een stapje verder kunnen gaan in hun theaterbeleving.

Daar waar de gezelschappen wel educatie aanbieden bij hun voorstelling, gaat het erom de brug te slaan tussen het podium en de zaal. Waar het dan vooral om gaat, is jongeren zó voor te bereiden, dat ze begrijpen waarnaar ze kijken en bereid zijn met de makers mee te gaan, dat ze open staan om werkelijk geraakt te worden door wat ze zien.

Educatie is noodzaak, geen luxe.

Educatie omvat dus veel meer dan jongeren ‘de zaal in praten’. Als we willen zorgen dat KUNST ooit bereikbaar zal zijn voor alle groepen in de samenleving en niet alleen voor een elite, moeten we daar keihard aan werken. Met behulp van educatie via de gezelschappen en de theaters moeten we jonge mensen minstens de kans geven van theater te gaan houden!

Ria Rottier, hoofd educatie Noord Nederlands Toneel