Home / theater / Parallel Cities

Even leven zoals zij

Parallel Cities

6-6-2012 | theater | 
|
Terwijl de regen tikt op je capuchon en je het in de verte ziet flitsen en hoort donderen, probeert Floor van Leeuwen zich in de bosjes te wassen met een flesje water. Dit is een van de mooie beelden die de spelers van Street creëren. Naast actrice Floor laten ook ervaringsdeskundigen Berhane en Shariff zien hoe daklozen overleven. Er wordt gevochten om een slaapplek of zwijgend op de grond gezeten.

Het thema van de laatste editie van Festival aan de Werf is ‘This is were we live.’ Alle kunstenaars hebben dit jaar voorstellingen gemaakt waarin landen, steden en de publieke ruimte centraal staat. Tijdens Street wandel je door Utrecht, maar krijg je toch een hele nieuwe wereld te zien. Lotte van den Berg neemt je in haar voorstelling mee naar het leven op straat. Ze heeft de beelden die je tijdens de wandeling te zien krijgt heel klein gehouden en omdat het tijdens de wandeling steeds donkerder wordt, is het soms helaas wat moeilijk te zien.

Inleven
Als de rollen worden omgedraaid en het publiek zittend op een stukje oude krant in de fietsenstalling van Utrecht Centraal wordt achtergelaten, komen de dingen die je zojuist hebt gezien binnen. Je probeert je voor te stellen hoe het is om dakloos te zijn en altijd op zoek te moeten naar een beschut plekje. Maar het op de grond zitten is niet alleen confronterend, het heeft ook iets ontspannends.

Ook in Hotel probeer je je in te leven in de ander. Met een evenlopje kamersleutels stap je alleen in de lift van het Ibis hotel. In de hotelkamers leer je schoonmakers uit verschillende Europese landen kennen. Je leest een brief van de Turks-Nederlandse Kaydriye, kijkt naar een filmpje van Barbara uit Warschau en luistert liggend op bed naar een hard studerende Chinese jongen in Berlijn die in de weekenden schoonmaakt. Allemaal werken ze voor dezelfde hotelketen en maken ze de bijna identieke kamers schoon.

Wereldwijd
De voorstelling heeft spannende momenten, bijvoorbeeld als de Poolse Barbara je verzoekt om onder het bed te kruipen omdat daar een in een handdoek gerolde vibrator ligt. Maar de confrontatie komt pas tegen het einde van het stuk. Als je via een stem op band bent voorgesteld aan de van oorsprong Zuid-Afrikaanse Virginia en wordt verzocht om in de badkamer in de spiegel te kijken, wordt er op de deur geklopt. Daar staat Virginia die in het Utrechtse Ibis hotel werkt, die je nog een rondleiding geeft op haar werkplek.

Informatie

reacties

Aanbevolen

Verslag

mightysociety 2 & 3