De film Rain Man (1988) ken je wellicht vanwege de rol van Tom Cruise. In 2008 werd het script bewerkt tot een toneelstuk. De artistiek directeur van De Utrechtse Spelen, Jos Thie, zag het stuk in London en besloot het naar Nederland te halen. Afgelopen zondagmiddag 19 februari vond de première plaats in de Stadsschouwburg van Utrecht. Sapsite zat op rij 2!


Autisten
Autistische mensen zijn moeilijk in de omgang. Autistische mensen lijken op gewone mensen maar gedragen zich minder gewoon. In de volksmond worden autisten waarschijnlijk ‘achterlijk’ of ‘idioot’ genoemd. Zo noemt Charlie Babbit in elk geval zijn oudere broer Raymond. Raymond is een autistisch savant. Dat betekent dat hij beperkingen heeft in de sociale interactie, de communicatie en de verbeelding. Echter weet hij wel heel veel over honkbal en kan hij de titelsong van The Flintstones zingen…

Video- multimediamuur
Raymond Babbit, gespeeld door Paul R. Kooij leeft in een wereld vol angsten. Zijn waarneming bestaat uit losse fragmenten die weinig verband hebben. Hij houdt zich vast aan dwangmatige handelingen en rituelen. Structuur, structuur en Judge Judy om drie uur. Kun jij je het voorstellen: een wereld vol chaos en angsten? Hoe zou het eruit zien? Wat zouden jouw rituelen zijn? De Utrechtse Spelen heeft voor de voorstelling Rain Man de handen in één geslagen met Arjen Klerkx, video ontwerper en Marc Warning, scenograaf. Het resultaat is een enorme video- multimediamuur. Via de ‘muur’ volg je op een subtiele manier een tweede verhaallijn. Een autistische wereld gaat voor je open.

Sappig
Aan het verhaal is weinig gesleuteld. Je maakt kennis met de jonge yup Charlie Babbit. Knap gespeeld door (sappig stukje acteertalent) Benya Bruijning . Die zijn schaapjes ogenschijnlijk goed op het droge heeft: mooie vriendin Susan gespeeld door Anna Drijver (die in het echt ook de vriendin is van…), een snelle auto en goedlopende ietwat louche onderneming. Achter deze façade schuilt een wereld van schulden en problemen. Het zonnetje begint voor Charlie weer te schijnen waarneer zijn schatrijke vader overlijdt. Maar het familiekapitaal van 7 miljoen dollar gaat aan de yup voorbij. Het wordt namelijk beheerd in een fonds. Een fonds bestemd voor zijn oudere broer Raymond. Maar aan Charlie is nooit verteld dat hij een broer had en al helemaal niet dat deze autistisch was…


Charlie besluit zijn oudere broer te ontvoeren uit het verzorgingshuis Wallbrook, in de hoop zo de helft van de erfenis als losgeld op te strijken. Het plan was LA, de bestemming wordt Las Vegas… Vanaf Wallbrook begint de moeizame relatie tussen de twee tegenpolen. Raymond en Charlie zijn als dag en nacht. Raymond personifieert onze angsten en emoties, en hoe wij deze proberen te onderdrukken. Charlie staat voor ons optimistische geloof in maakbaarheid en onze liefde voor mooie spullen.

Feel good
Wat de voorstelling vertederend maakt, is de manier waarop de broertjes Babbit samen komen. De dansscene in Las Vegas is grappig en lief tegelijk. Door een goede energie tussen de acteurs vliegt de tijd voorbij. Een echte feelgood voorstelling waarin weer een wijze les wordt geleerd:

Rain Man laat zien dat je inbeelden in de (denk)wereld van de ander, en de ander accepteren met al zijn tekortkomingen, de enige manier is om in harmonie te komen met jezelf en de wereld om je heen.